نهایتاً دل به راهی میرسد که دو راه بیشتر ندارد:

یا باید خون شود، یا سنگ!

چه بگویم نگفته ام پیداست غم این دل مگر یکی و دوتاست بهمم ریخته است گیسویی بهمم ریخته است مدتهاست چه بگویم نگفته ام پیداست غم این دل مگر یکی و دوتاست بهمم ریخته است گیسویی بهمم ریخته است مدتهاست

در این زمانه بی هیاهوی لال پرست

خوشا به حال کلاغان قیل و قال پرست

چگونه شرح دهم، لحظه لحظه خود را

برای این همه ناباور خیال پرست

به شب نشینی خرچنگ های مردابی

چگونه رقص کند ماهی زلال پرست

رسیده ها چه غریب و نچیده می افتند

به پای هرزه علف های باغ کال پرست

رسیده ام به کمالی که جز اناالحق نیست

کمال دار را برای من کمال پرست

هنوزم زنده ام و زنده بودنم خاریست

به تنگ چشمی نامردم زوال پرست

نیستی و حالا

تمام مردم شهر شبیه تو لباس میپوشند،

و خیابانها عطر تو را به خود گرفتهاند...

غمانگیز نیست؟

اینکه پشت به یک شهر بیاستم

و تو را صدا بزنم!

همه برگردند و به من خیره شوند،

و هیچ کدام تو نباشی!

مردآنست كه درعشق صداقت دارد

در رهِ منزلِ ليلاش، شهامت دارد

مردآنست كه در قهروُ جدايي حتّي

از عزيزش همه جا قصد حمايت دارد

جمعه دلبر میخواهد

دو فنجان چای میخواهد

اندکی مکث و بعد «دوستت دارم» های فراوان

همین است که زل میزنیم به پنجره و چای از دهان میافتد

نداریم...

نیست...

که دلگیریم!

من بعد از هر نمازم برایت دعا میکنم! دعا میکنم هنگامِ قدم زدن در ولیعصر بوی عطرم به مشامت بخورد، دعا میکنم هنگامِ زیر و رو کردن چمدانَت یادگاری ام را در جیب یکی از لباس هایت پیدا کنی، دعا میکنم هنگام چ